Η Ποκαχόντας, είναι μία από τις πιο εντυπωσιακές ταινίες της Disney, αλλά και η δική μου αγαπημένη. Βασισμένη σε αληθινή ιστορία και συνοδευόμενη με την καταπληκτική μουσική του Alan Menken, καθώς και τον εντυπωσιακό σχεδιασμό της και την καταπληκτική δουλειά στη μετάφραση έχει καταφέρει να αποσπάσει 9 βραβεία. Το πιο γνωστό τραγούδι της, το ''colours of the wind'', θεωρείται ύμνος για τη φύση.
Η ιστορία εξελίσεται στον Νέο Κόσμο, στην περιοχή της Βιρτζίνια, όπου μία ομάδα Άγγλων, ανάμεσα στους οποίους και ο γνωστός καπετάνιος John Smith, φτάνουν στο Νέο Κόσμο για χρυσο, δόξα και για να θανατώσουν τους αιμοδιψείς βάρβαρους. Στην άλλη άκρη, η Ποκαχόντας η κόρη τους αρχηγού Powhatan προσπαθεί να πίσω τον πατέρα της ότι δεν θέλει να παντρευτεί τον Kocoum, έναν από τους πιο δυνατούς πολεμιστές τις φιλής της. Όταν η Ινδιάνα πριγκίπισσα συναντάει τον John Smith δημιουργήται μια δυνατή σχέση μεταξύ τους. Η Ποκαχοντας του δίνει μαθήματα για το πως να αγαπάει τη φύση, τη ζωή και τα άλλα πλάσματα δίνοντας του την ευκαιρία να αλλάξει απόψεις. Στο διάστημα αυτό ερωτεύονται. Και όταν όλα φαίνονται να πηγαίνουν καλά, ξεσπάει πόλεμος. Θα σταματήσει; Με ποιο τίμημα όμως; Θα κρατήσει η αγάπη τους; Μέσα στο κεντρικό θέμα εμπλέκονται και οι περιπέτειες του Meeko, του Percy και του Flit, καθώς και τα σατανικά σχέδια του Ractliffe, του κακού της υπόθεσης.
Η Disney προσπάθησε με επιτυχία να κάνει μία ιστορία αγάπης, παρόμοια με αυτή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. Δύο πλευρές που μάχονται, δύο άνθρωποι που ερωτεύονται και χάρη σε αυτούς σταματάει ο πόλεμος. Το τέλος θεωρείτα από πολλούς ως το πιο επικό και δυναμικό φινάλε της Disney συνοδευόμενο από μια καταπληκτική μουσική, που είανι ουσιαστικά ένα copy and paste από όλα τα soundtrack που ακούστηκαν μέσα στην ταινία. Eίναι η μόνη ταινία της Disney που δεν έχει το τυπικό hapily ever after (και ζήσαμε εμείς καλά και εσείς καλύτερα) όμως αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση και δεν ξεχνιέται εύκολα.
Συνήθως λένε ότι αν μία ταινία φτάνει στην κορυφή, καλύτερα να μην υπάρχει κάποιο sequel (συνέχεια). Η Ποκαχόντας έχει ένα sequel, με χειρότερο animation, καθώς και με διαφορετικές φώνες (όπως η φωνή του Mel Gibson- John Smith- που αντικαταστάθηκε από τον Donal Gibson) και όχι τόσο εντυπωσιακό story όπου τα γεγονότα της πρώτης ταινίας δεν συμπίπτουν με τη δεύτερη. Δεν εντυπωσίασε και τόσο το κοινό- μάλλον δυσσαρεστημένο το άφησε, οπότε δεν προτίνω να δείτε το sequel.
Πολύ εντυπωσιακή σκηνή είναι αυτή της διάσωσης του Smith από την Ποκαχόντας, λίγο πριν το θάνατο του. Χαρακτηριστική ατάκα της ταινίας είναι το '' i'd rather die tomorrow, than live a hundred years without knowing you'' που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει ''Καλύτερα να πεθάνω αύριο παρά να ζω χωρίς να σε γνωρίζω'' και μάλιστα από κάποιες δημοσκοπίσεις προτιμάται και από τη σκηνή της διάσωσης.
Όπως ξέρουμε η Disney ανακυκλώνει υλικό. Κατά τη διάρκεια του ''colours of the wind'' παρουσιάζεται ο βράχος της αγέλης των λιωνταριών από το lion king. Επείσης πολλές φράσεις επαναλαμβάνονται όπως το ''no matter what happens to me, i'll always be with you, forever'' το οποιό λέγεται και από την Ποκαχόντας και από τον Τζον. Προτότυπος είναι επείσης και ο προϊδεασμός που υπάρχει στο έργο με την πυξίδα. Θετικό είναι ακόμη το γεγονός ότι η ταινία δεν εξελίχτηκε σε προπαγάνδα, αντίθετα, φάνηκε ότι και οι δύο πλευρές θεωρούσαν την άλλη πλευρά βάρβαρους και αυτό φαίνεται καθαρά από το τραγούδι ''savages''.
Η ταινία απελευθερόθηκε στις 16 Ιουνίου του 1995 και η διάρκειά της ήταν 81 λεπτά. Το κόστος παραγωγής ήταν 55 εκατομμύρια δολάρια και τα έσοδα έφτασαν στο ύψος των 346,079,773 δολαρίων. Το 2005 δημιουργήθηκε η 10th anniversary editionn (10η επετειακή έκδοση) όπου εκεί συμπεριλήφθηκαν στις πρόσθετες παροχές κομμένες σκηνές, σχόλια ηθοποιών, μουσικά βίντεο κλπ, καθώς και μέσα στην ίδια την ταινία μια έγχρωμη κομμένη σκηνή με το πολύ όμορφο κομμάτι ''if i never knew you'', το οποίο τραγουδήθηκε από 2 ντουέτα. Το πρώτο ντουέτο που βρίσκεται μέσα στην ταινία στην ειδική έκδοση του 2005, από τον Mel Gibson και την Judy Kuhn και το δεύτερο ντούετο που βρισκόταν από την πρώτη στιγμή ως το πρώτο τραγούδι των τίτλων στο τέλος της ταινίας από τους Jon Secada και Shanice. H μουσική του συγκεκριμένου κομματιού υπήρχε στην ταινία από το 1995 σε αρκετές σκηνές (soundtrack, χωρίς τα λόγια).
Είναι μία ταινία που δεν περνάει απαρατήρητει και σας προτίνω να τη δείτε ανεπιφύλαχτα. Πραγματικά αν είστε fans της Disney θεωρώ ότι είναι must να την δείτε και σίγουρα δεν θα σας αφήσει δυσαρεστημένους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου